Category Archives: NEDERLANDS

METEN MET TWEE MATEN

Vanochtend is Geert Wilders door de Amsterdamse rechtbank op alle punten vrijgesproken. De zaak is al dusdanig breed uitgelicht in de media dat ik niet de behoefte heb om het hier allemaal nog eens te gaan herkauwen, maar laat ik voorop stellen dat ik het eens ben met het vonnis.

Het was een schertsproces dat uiteindelijk alleen maar gratis publiciteit voor de PVV heeft opgeleverd. Dus Wilders is alweer de winnaar. Hier gaat hij mee scoren, reken maar.

En toch ben ik het ook niet eens met het vonnis. Niet omdat ik vind dat Wilders veroordeeld moet worden voor belachelijk flodderwerk zoals Fitna, laat die man lekker zijn gang gaan.

Maar wel omdat sinds 1995 het ontkennen van de Holocaust in Nederland officieel strafbaar is. De Hoge Raad oordeelde toen (in de zaak tegen Siegfried Verbeke) dat het ontkennen van de Holocaust wel onder het discriminatieverbod valt.

Ik was hiervan nooit op de hoogte totdat vorige maand een lezing georganiseerd door een Amsterdamse student op het laatste moment werd afgelast omdat de uitgenodigde Britse spreker bekend stond als een zogenaamde Holocaust-revisionist. De Amsterdamse burgemeester Van Der Laan vond dat dit debat zelfs niet in de prive-sfeer gevoerd mocht worden omdat dat kwetsend zou zijn voor de Joodse medeburgers.

Pardon?

We kunnen in Nederland dus ongestraft idiote films vol opruiende anti-Islam propaganda maken, maar in de prive-sfeer kritisch over de Holocaust praten is strafbaar?

De uitspraak van vandaag illustreert treffend de hypocrisie van de hedendaagse Nederlandse samenleving. Zolang we het maatschappelijk debat als excuus gebruiken kunnen we zonder pardon allerlei grievende onzin over onze Islamitische landgenoten de media in spuien, maar bijna 70 jaar na de Tweede Wereldoorlog zijn de Joodse medeburgers nog altijd te kwetsbaar en gevoelig om een debat over de Holocaust aan te kunnen?

Zie hier de tolerantie waar Nederland zich altijd zo graag op laat voorstaan.

Als er een advocaat is die tijd en zin heeft om de beslissing van de Hoge Raad uit 1995 aan te vechten, dan houd ik mij van harte aanbevolen.